„Jestem na tak” to najnowsza produkcja z udziałem Jima Carreya. Na ekrany kin weszło pod koniec grudnia ubiegłego roku. jest to film wyreżyserowany przez Peyona Reeda, natomiast nad scenariuszem do niego pracowały cztery osoby. Carreyowi partnerowali na planie między innymi Zooey Deschanel, Bradley Cooper, John Michael Higgins oraz Danny Masterson. Grany przez Carreya bohater ma na imię Carl. Jego zycie trudno nazwać szczęśliwy, nie może wciąż dojść do siebie po rozwodzie, chociaż od rozstania z żoną minęło już kilka lat. Carl wyznaje zasadę, że najlepiej czuje się we własnym towarzystwie, wobec czego niczym ognia unika jakichkolwiek zobowiązań – nawet wobec przyjaciół. Nie chce się w cokolwiek angażować i słynie z tego, że na wszystko ma wymówkę i że zawsze jest na „nie”. Wszystko się zmienia, kiedy przypadkiem spotyka dawnego znajomego, który zabiera go na spotkanie z pewnym człowiekiem. „Maska” to komedia, która z Jima Carreya uczyniła prawdziwą gwiazdę. Film powstał piętnaście lat temu. Za jego reżyserię odpowiedzialny był Chuck Russell, scenariusz natomiast napisał Mike Werb. Oprócz Carreya w filmie wystąpili między innymi Peter Riegert, Peter Greene, Cameron Diaz oraz Amy Yasbeck. Grany przez aktora bohater to Stanley Ipkiss. Jest on szeregowym pracownikiem pewnego banku. W życiu nie wiedzie mu się najlepiej, ponieważ jest strasznie nieśmiały, niezaradny, uchodzi za klasycznego fajtłapę. Nie udaje mu się nawet wejść na imprezę, na którą ktoś inny go zaprosił, bo ochroniarze go wyrzucają. Nie bardzo wiedząc, co wówczas ze sobą począć, wybiera się na spacer nad morze. Tam dokonuje znaleziska, które – jak się potem okaże – zmieni jego życie o sto osiemdziesiąt stopni. Znaleziskiem jest zielona maska po nałożeniu której bohater staje się zupełnie odmienionym człowiekiem.
Tagi: człowiek, grudzień, Higgins, Jim, obowiązek, pewny, udział, Zooey
Kyou Sohma jest członkiem rodziny Sohma, jednakże traktowany jest z dużo większą pogardą niż ktokolwiek z rodziny. Mimo że również ciąży na nim klątwa to nie jest traktowany z szacunkiem jak reszta jyuunishi. Gdy Kyou ukończy szkołę średnią zostanie zamknięty w specjalnie przygotowanym pomieszczeniu, w którym od wieków zamykano jego przodków, do końca swojego życia. Tak naprawdę nad Kyou ciążą dwie klątwy. Pierwsza działa na podobnej zasadzie jak u członków jyuunishi, druga zaś uaktywnia się po zdjęciu przez Kyou bransoletki, z którą nigdy się nie rozstaje. Dzieciństwo Kyou nie należało do najlepszych. Jego matka popełniła samobójstwo, a ojciec całą winę za to zrzucił na swojego kilkuletniego syna. Kyou adoptowany został przez Shichou, którego dziadek miał narzuconą tę samą klątwę co Kyou. Dopiero pod jego opieką Kyou mógł mieć prawdziwe dzieciństwo. Wraz z pojawieniem się Thoru w życiu Kyou pojawia się szansa na normalne życie, gdyż ta akceptuje w jego osobie wszystkie wady i zalety i nie ukrywa przed nim swych uczuć. Jedną z najbardziej interesujących postaci serii „Fruits Basket” jest Shigure. Na nim również krąży klątwa Jyuunishi, jednakże motywy, dla których chce złamać klątwę, znacznie różnią się od motywów reszty rodziny. Jako pierwszy Shigure opuścił główną rezydencję Sohma i zamieszkał sam. Na prośbę Haru przygarnął pod swój dach Yukiego, a później z polecenia Akito – Kyou. Z zawodu Shigure jest pisarzem. Tak naprawdę przez większość serii trudno jest określić czy to postać pozytywna czy negatywna. Jak powiedział Hatoriemu: jest coś czego pragnie ponad wszystko na świecie i jest gotów zrobić wszystko, by to zdobyć. Wykorzystuje on Thoru, gdyż uważa, że jest ona w stanie zdjąć raz na zawsze klątwę z rodziny Sohma. Od lat szkolnych przyjaźni się z Ayame i Hatorim i tylko oni wiedzą tak naprawdę, czego Shigure tak pragnie. Jego relacje z Akito nie należą do najlepszych, jednakże potrafi on głową rodu manipulować wedle uznania. Poza swoją mroczniejszą stroną Shigure na co dzień wykazuje niesamowite poczucie humoru. Yuki Sohma chodzi to tej samej klasy co Thoru. Aż do momentu, gdy Thoru zamieszkuje w domu jego wuja Shigure, Yuki nie zwracał na nią uwagę. Uważał ją za osobę wręcz nie wartą jego uwagi. Jest przewodniczącym szkoły i cieszy się sporą popularnością wśród uczniów. Obdarzony jest nie tyko ogromną inteligencją, ale i ponadprzeciętnym wyglądem. W szkole powstał nawet jego fanklub. Jednakże Yuki jest tak naprawdę nieśmiałą osobą i boi się nawiązywać kontakt z rówieśnikami przez co traktowany jest jak pewnego rodzaju monarcha, którego wszyscy uwielbiają, ale boją się również do niego podejść i się zaprzyjaźnić. Prawdziwą przyjaciółką Yukiego staje się Thoru, która powoli pomaga mu przezwyciężyć swoje fobie i stać się bardziej otwartym na świat. Yuki jest jedną z osób przeklętych klątwa jyuunishi. Ponadto głowa rodziny, Akito, przez wiele lat znęcał się psychicznie nad chłopcem. Jego stosunki z rodziną również nie należą do najlepszych. Matka, by poprawić swój status oddała go w ręce Akito, zaś brat widząc cierpienie chłopca nie starał się w żaden sposób mu pomóc.
Popularność filmowej sagi o ,,Obcym” jak również podobna do niej saga o ,,Predatorze” – obcej formie życia obdarzonej niezwykłą inteligencją i techniką sprawiły, że postanowiono ,,zmieścić” obie postaci w jednym filmie, w którym będą mogły się ze sobą zmierzyć. Akcja filmu toczy się na Ziemi, na wysepce koło Antarktydy, gdzie wielka korporacja Weyland wysyła rzesze pracowników do zbadania tajemniczych znaków w tutejszych świątyniach. Okazuje się, że w to samo miejsce podróżuje także grupa młodych Predatorów, którzy mają za zadanie w dowód swej dojrzałości zabić czających się tam Obcych i zdobyć trofea w postaci ich głów. Zadanie jednak okazuje się niezwykle trudne, więc aby pokonać Obcych Predatorzy sprzymierzają się z ludźmi. Heroiczna walka gatunków okraszona wieloma ofiarami wśród ludzi i Predatorów przynosi jednak skutek – Obcych wraz z królową udaje się zabić, jednak nikt nie wie o tym, że w ciele jednego z Predatorów zabranych przez towarzyszy na statek kryje się zarodek Obcego – z racji swego nosiciela jeszcze bardziej groźnego niż dotychczas Kapsuła Replay zostaje przechwycona przez statek wojskowy. Dowódcy nie wierzą w historie o Obcym do momentu, w którym okazuje się że na feralnym księżycu Acheront -siedzibie potworów znajduje się kolonia ludzi, z którą właśnie stracono kontakt. Replay wraz ze specjalnym oddziałem Marines rusza na ratunek. Na miejscu okazuje się, że wszyscy kolonizatorzy (poza jedną dziewczynką o imieniu Newt) nie żyją, a na planecie znajduje się siedlisko znanych Replay ,,Obcych”. Marines barykadują się w jednym kompleksie, jednak bestie dostają się do środka zabijając część żołnierzy. Pozostali przy życiu ruszają w kierunku lądowiska gdzie ostatnim dostępnym statkiem chcą uciec z tego miejsca. Po drodze giną kolejni marines, a Newt wpada wprost do gniazda Obcych. Zrozpaczona Replay rusza jej na ratunek, napotykając u celu na królową bestii. W ostatniej chwili Bishop – android załogi ratuje Replay i pozostałego przy życiu żołnierza Hicksa zabierając ich na pokład statku. Cała kolonia eksploduje, zabijając także potwory. Jednak na statku okazuje się, że wraz z Replay na pokład dostała się także królowa Obcych. Replay po heroicznej walce z użyciem ogromnej ładowarki wyrzuca potwora w przestrzeń kosmiczną. Saga o tym jakże specyficznym potworze stała się nie tylko wielkim hitem kinowym, ale i wyznacznikiem w dalszym sposobie tworzenia filmów science-fiction naznaczając nowe horyzonty w podejściu do tego gatunku. Wszak wystarczy przytoczyć fakt, że postać ,,Obcego” jest najbardziej rozpoznawalną i utożsamianą z samym filmem w historii kina! Wielka popularność kosmicznej bestii sprawiła, że kręcono kolejne części przeboju kina grozy, w którym Ellen Replay po raz kolejny stawiała czoła tajemniczym bestiom. Sukces pierwszych trzech części zmusił twórców filmu do próby podjęcia kontynuacji cyklu. Stąd miedzy innymi pojawiła się nieplanowana wcześniej czwarta część ,,Obcego” – jednak cieszyła się nieco mniejszą popularnością niż pozostałe. Szczytem ,,przekombinowania” było nakręcenie filmów z Obcym i Predatorem – nie mniej popularnym w świecie science fiction potworem. Niestety widać było, że twórcom zabrakło pomysłu na dalsze przeciągniecie losów obu bestii w jednym filmie, dlatego też mimo dużej promocji i zainteresowania widzów, nie odniosły już one większych sukcesów.
Major Alex Louis Armstrong jest jedną z komediowych postaci „Fullmetal Alchemist”. Podobnie jak Edward Elric jest państwowym alchemikiem. Wraz z Royem Mustangiem brał udział w wojnie ishivalskiej. W serii po raz pierwszy widzimy go, gdy bracia Elric zostają zaatakowani przez Scar w dzień śmierci SHou Tuckera i jego córki. Od tego czasu major Armstrong staje się swego rodzaju ochroniarzem Edwarda i Alphonsa i towarzyszy braciom w podróży do ich rodzinnego miasteczka Risenbool w celu naprawienia automaila Eda. Po drodze major zapoznaje braci w doktorem Marcoh, który przed laty prowadził doświadczenia nad stworzeniem kamienia filozoficznego. Major Armstrong mimo swej pokaźnej postury podobnej do Mariusza Pudzianowskiego, jest człowiekiem o miękkim sercu i wzrusza się losem braci Elric. Jest postacią bardzo otwartą, która nie boi się okazywać swoich prawdziwych uczuć. Ponadto posiada wiele talentów. Poza siłą fizyczną major Alex Louis Armstrong potrafi bardzo dobrze rysować. Wiernie współpracuje Roya Mustanga i pomaga braciom Elric jak tylko potrafi. Alphonse Elric srogo zapłacił za chęć przywrócenia zmarłej matki do życia. Jednakże zamiast pogrążyć się w rozpaczy i pałać żalem do swego brata, Al stara się podtrzymywać Eda na duchu w kryzysowych sytuacjach. Al mimo młodego wieku wielokrotnie wykazuje zachowanie dorosłej osoby i stara się jak może opiekować starszym bratem. jednak mimo wszystko jest on dzieckiem przez co naprawdę uwielbia koty i z chęcią przygarnąłby każdego, którego spotkałby na swojej drodze. Ponadto łatwo poddać zwątpieniu jego wiarę w własne istnienie. Czuje się niepewnie w nowej sytuacji i dlatego pragnie odzyskać to, co stracili dokonując transmutacji człowieka. Al nie posiada żadnych wspomnień sprzed nieszczęśliwego wypadku, co jest główną przyczyną jego zwątpienia w to, czy naprawdę jest młodszym bratem Edwarda Elrica – Alphonsem. Jedyne zapewnienie o jego prawdziwej tożsamości pochodzi z zapewnień Edwarda i najbliższych znajomych, którzy znali Alphonsa od najmłodszych lat. Al to chłopiec o dobrym sercu, ale naiwny.