Humunculi to grupa stworzona z siedmiu tworów wyglądem przypominających ludzi, jednak zdolnościami znacznie ich przewyższają. W serii kolejno pojawiają się Lust, Gluthony, Envy, Pride, Sloth, Greed oraz Wrath. Ich imiona pochodzą od nazw siedmiu grzechów głównych. Każdy z nich na wybranym miejscu na ich ciele posiada znak homunculi – jest to typowy znak alchemii czyli smok pożerający swój ogon, który symbolizuje odrodzenie, wieczność oraz nieśmiertelność. Lust, Envy i Gluthony bardzo często pojawiają się w serii, gdyż ich zadaniem jest pilnowanie Edwarda Elrica, którego nazywają „ofiarą” (sacrifice). Pride to nie kto inny jak sam furher – przywódca armii. Spośród homunculi wyróżnia się Greed, który sprzeciwił sie swojemu stwórcy i postanowił działać samodzielnie otaczając się grupką chimer. To jak powstają homunculi owiane jest tajemnicą, jednak pewnym jest, że w procesie ich narodzin bierze udział kamień filozoficzny. Osoba, która tworzy homunculi zwana jest przez nich ojcem. Z wyglądu przypomina ona ojca braci Elric. Dramatyczne przeżycia Edwarda związane z próbą przywrócenia do życia matki oraz tego tragicznymi konsekwencjami sprawiają, że chłopak bardzo szybko dorasta. Zmienia się z wierzącego, że wszystko jest możliwe dziecka w racjonalnie myślącą osobę. jest najmłodszym w historii państwowym alchemikiem, który chce wykorzystać swoją militarną pozycję, by móc odwrócić skutki swojego tragicznego błędu. Za złamanie tabu jakim jest próba przywrócenia do życia zmarłego, spada na niego i jego młodszego brata straszliwa kara. Bracia to, co stracili chcą odzyskać przy pomocy legendarnego kamienia filozoficznego, który ma moc łamania praw alchemii. Edward jak na swój wiek jest niezwykle dojrzałym człowiekiem, jednakże w wolnym czasie stara się czerpać ze swej młodości tak wiele jak tylko to jest możliwe. Ma kompleks na punkcie swojego niskiego wzrostu i często złości się, gdy przez to obcy ludzie biorą za Stalowego Alchemika jego młodszego brata, a nie jego. Edward jest bardzo uzdolnionym alchemikiem i żądnym wiedzy przez co stoi przed nim duża kariera zawodowa.
Tagi: chimera, grupa, główna, ludzie, narodziny, otoczenie, seria, znak
„12 małp” to pozycja obowiązkowa dla fanów filmów o przyszłości. Nie jest to jednak klasyczna opowieść, w której oglądać będziemy latające samochody i roboty. „12 małp” to historia, w której przedstawiony został los garstki społeczeństwa, której udało przeżyć się atak groźnego wirusa. Teraz, grupa żyjących pod ziemią ludzi, pragnie dotrzeć do źródeł epidemii i zrobić wszystko, by cofając się w czasie, zapobiec zgubnym w skutkach zdarzeniom. Do tej misji wyznaczony zostaje grany przez Bruce’a Willysa Cole. Jego zadaniem będzie cofnięcie się w czasie w odnalezienie groźnego wirusa. Niestety zamiast wylądować w roku 1996, Cole cofa się aż do roku 1990. Na domiar złego zostaje zatrzymany przez policję. Osaczenie okazuje się, że może liczyć na pomoc jedynie ze strony chorego szaleńca, w którego wciela się Brad Pitt i pani psychiatry. Jak zakończy się jego misja? Kino godne polecenia, również ze względu na znakomite popisy aktorskie. Nie bez powodu wielu uważa bowiem, iż „12 małp” to najlepsza rola Pitta. Kiedy nagrywano „Wywiad z wampirem” Tom Cruise był już popularnym na całym świecie aktorem. Dla Brada Pitta współpraca z gwiazdą kina była wielką szansą. Nie zmarnował jej. „Wywiad z wampirem” to pierwsza tak ważna rola Pitta. W filmie wciela się w rolę wampira Louise’a, który opowiada dziennikarzowi swoją historię. Jej początki sięgają ponad dwa wieki wstecz. „Wywiad z wampirem” to film już niemal kultowy. Powinien go zatem obejrzeć każdy fan kina. Z pewnością przypadnie on również do gustu wielbicielom książek Anne Rice, na których podstawie powstał obraz. Poza tym warto zwrócić uwagę na obsadę. W rolach głównych możemy oglądać między innymi młodą Kirsten Dunst, wcielającą się w rolę Claudii. Niewielu pewnie pamięta już, że dziewczyna Spidermana była tą słodką blondyneczką, która podbiła serce Louise’a. Główna rola przypadła w udziale również Tomowi Cruise’owi. Warto również dodać, iż wielu fanów uważa, że „Wywiad z wampirem” to jeden z najlepiej odzwierciedlających pierwowzór filmów.
Carl Dunham jest ambitnym filmowcem, który chce nakręcić wielki film. Jest mu ciężko, ponieważ nikt z wytwórni filmowej nie ufa mu, że nakręci cokolwiek, co będzie nadawało się do publikacji. Kłóci się ze swoimi szefami na przedstawieniu swojej nowej produkcji, jednak z góry wie, że jest na straconej pozycji. Szefowie wytwóni chcą sprzedać materiały, które nakręcił do tej pory, więc on zabiera je wszystkie, łącznie ze sprzętem do nagrywania filmów i ucieka. Jest w posiadaniu pewnej mapy, która ma doprowadzić go do pewnej nieodkrytej jeszcze wyspy, gdzie może nakręcić swój film. Ta wyspa to Wyspa Czaszki. Organizuje na raz dwa całą ekpię, łącznie z transportem wodnym. Musi dostać tylko aktorkę grającą główną rolę. A że nie ma nikogo pod ręką, idzie tam, gdzie może znaleźć ładne dziewczyny, czyli do teatru ze striptizem. Tam poznaje Ann, która przyglądała się ofertom, ale zrezygnowała. Początkowo jest jak najbardziej przeciwna produckji, nie chce wystąpić, ale kiedy dowiaduje się, że Jack Driscoll pisze do niej scenariusz, zgadza się bez wahania. Ann Darrow jest aktorką grającą na wodewilowej scenie. Jest to przedstawienie niezwykle trudne, ponieważ polega na rozśmieszaniu ludzi, więc jesli publiczność nie zostanie rozśmieszona, to zniszczy przedstawienie śmiechem, ale szyderczym. A że przedstawienie jest to niezbyt popularne, dyrekcja postanawia zamknąć teatr. I robi to, przez co wszyscy aktorzy tam grający zostają wyrzuceni na bruk. Nawet Ann, która nie mając innego źródła dochodu, zaczyna głodować. Jej problemy finanoswe są coraz gorsze i nie ma pojęcia jak sobie z nimi poradzić, dlatego chwyta się wszystkich możliwości. Prosi znanego producenta filmowego o pomoc i udział w popularnym przedstawienniu, które niedługo ma zostać wystawione. Filmowiec jednak ma dość jej nagabywania, dlatego daje jej propozycję wystąpienia w zupełnie innym przedstawieniu. Notuje jej adres świeżo otwartego teatru i sugeruje, żeby tam poszła, zagrała parę razy i na zawsze zapomniała, że kiedykolwiek tam była. To jego szczera rada. Okazuje się, że to teatr dla panów, gdzie serwuje się striptiz.
Jest rok 1939, rok który wielu z różnych przyczyn pamięta. Jednak dla Heinricha Harrera to przede wszystkim rok jego wielkiej wyprawy w Himalaje. Wyprawy nieudanej, bo zakończonej śmiercią wielu ludzi i wzięciem do jenieckiego obozu angielskiego większości ocalałych. Wybucha wojna, a Heinrich Harrer, młody Austriak, postanawia wyrwać się z niewoli. Główną przyczyną jego decyzji jest fakt, iż żona przysłała mu pozew o rozwód. Mężczyzna nie chce jednak stracić ukochanego syna. W trzy lata po tym jak wyruszył z rodzinnego miasta, Harrer ucieka z obozu. Ku jego zdumieniu akcja kończy się szczęśliwe. Harrer i Aufschnaiter znaleźli się na wolności. Jednak to nie koniec ich problemów. Mężczyźni początkowo przedzierają się do Indii, by następnie zawędrować do Lhasy, czyli stolicy Tybetu. Tu będzie mógł na własnej skórze doświadczyć wielkich, politycznych przemian, jakie dokonywały się w tym kraju. Film jest godny uwagi z wielu względów. Chociaż sama obejrzałam go ze względu na Pitta, muszę przyznać, że film jako całość wywarł na mnie ogromne wrażenie. Osoby, które nie oglądały jeszcze filmy „Siedem” z pewnością zastanawiają się, do czego nawiązuje tytuł, który na dodatek został wiernie przetłumaczony z języka angielskiego. Otóż okazuje się, że tytułowe siedem to liczba grzechów głównych. Kolejne ofiary seryjnego mordercy giną w wyniku popełniania owych grzechów. I tak, zgodnie z prawem kościelnym wyróżnić tu możemy między innymi chciwość, obżarstwo czy pychę. Do zbadania sprawy powołani zostali dwaj, skrajnie różni policjanci. Jeden z nich to murzyn, który po trzydziestu latach służby ma lada dzień przejść na upragnioną emeryturę. To spokojny człowiek, który w czasie wieloletniej pracy ani razu nie zdobył się na użycie broni. W tę rolę wciela się lubiany przez wielu Morgan Freeman. Jego młodszego partnera gra Brad Pitt. Jego bohater to człowiek impulsywny, który woli działać niż teoretyzować. „Siedem” to ponad dwie godziny świetnego kina, które do ostatniej chwili trzyma w napięciu. Warto poświęcić wieczór, by poznać się ciekawą historię. Któż z nas nie słyszał historii wojny Trojańskiej? O koniu trojańskim i pięknej Helenie pewnie też niejeden byłby w stanie wygłosić referat. Wielu zastanawia się zatem, po co wciąż odgrzewać znane wszystkim motywy? Cóż, odpowiedzi może być wiele, jednak dopóki robi się to dobrze, można sięgać do tej historii do woli. Bo „Troja” to bez wątpienia film na dość dobrym poziomie. Jedną z przyczyn jest oczywiście świetnie zagrana postać Achillesa. W legendarnego wojownika wcielił się jeden z najgorętszych aktorów Hollywood, czyli Brad Pitt. W rolach legendarnych postaci możemy oglądać również Orlando Blooma czy Erica Bana. O czym jednak jest ów film? Jak można bardzo łatwo się domyśleć, prezentowana historia to znana wszystkim opowieść o wojnie trojańskiej, przy czym dużo uwagi poświęca się tu walce Achillesa z Hektorem. Wyreżyserowany przez Wolfganga Petersena film przyciąga również uwagę dzięki efektom specjalnym. Któż bowiem zna się na nich lepiej niż amerykanie, gotowi na wiele produkcji przeznaczyć miliony dolarów?