„Moja dziewczyna” to znakomita komedia obyczajowa produkcji amerykańskiej, w której zagrała Jamie Lee Curtis. Jej bohaterka nazywa się Shelly DeVoto. Film został nakręcony przed osiemnastoma laty. Za jego wyreżyserowanie odpowiedzialny był Howard Zieff, scenariusz do niego natomiast napisał Laurice Elehwany. Oprócz Jamie Lee Curtis w produkcji tej wystąpili tacy aktorzy jak między innymi Dan Aykroyd, Macaulay Culkin, Anna Chlumsky, Richard Masur, Griffin Dunne oraz Peter Michael Goetz. Bohaterką tej opowieści jest licząca sobie jedenaście lat Vada Sultenfuss. Życia nie ma łatwego, ponieważ wychowuje ją ojciec oraz babcia, która tak naprawdę bardziej się trzeba zajmować aniżeli dzieckiem. Matka dziewczynki nie żyje. Jej ojciec prowadzi zakład pogrzebowy. Pewnego dnia zatrudnia Shelley, której zadaniem jest robienie makijażu zmarłym ludziom. Pracodawca zakochuje się w kobiecie, ale nie podoba się to jego córce, która o ojca jest bardzo zazdrosna i obawia się, że go straci. Postanawia działać. „Rybka zwana Wandą” to już prawdziwa klasyka, jeżeli chodzi o komedie – to znakomity film, który ogląda się dokładnie tak samo przyjemnie, jak i przed laty. I śmieszy dokładnie tak samo, ponieważ jest szalenie uniwersalny. Znakomitą rolę zagrała w nim ceniona aktorka Jamie Lee Curtis – kreacja ta przyniosła jej nominację do Złotego Globu. Sam film natomiast został uhonorowany kilkunastoma nagrodami oraz wyróżnieniami, pośród których znalazła się jedna statuetka Oscara na łącznie trzy nominacje. Produkcja ta liczy sobie dzisiaj już dwadzieścia jeden lat. Wyreżyserowali ją oraz scenariusz do niej napisali John Cleese oraz Charles Crichton. Cleese zagrał ponadto tutaj jedną z głównych ról. Obok niego i Jamie Lee Curtis na ekranie zaprezentowali się tacy aktorzy jak między innymi Kevin Kline (ta powyżej wspomniana statuetka Oscara powędrowała właśnie w jego ręce), Michael Palin, Geoffrey Palmer, Stephen Fry oraz Susannah York. W przedstawionym tu galimatiasie chodzi o diamenty i spore pieniądze.
Tagi: amerykańska, Curtis, ludzie, obyczaj, ojciec, produkcja, wychowanie, zmarły
Adam Rodriguez naprawdę nazywa się Adam Michael Rodriguez. W amerykańskim serialu telewizyjnym „Roswell: W kręgu tajemnic” wcielił się w postać Jesse Estebana Ramireza, męża Isabel Evans. Aktor ten przyszedł na świat w Nowym Jorku przed trzydziestoma czterema laty, ale jest pochodzenia kubańskiego oraz portorykańskiego. Początkowo nie widział siebie w roli aktora. Planował zawodową karierę sportową – grał w baseball. Plany te przekreślił jednakże poważny uraz kręgosłupa. W czasie swojej rehabilitacji, długo nie mógł się zdecydować, co właściwie chce w życiu robić, w związku z czym próbował swoich sil w rozmaitych profesjach. Pracował między innymi w charakterze nowojorskiego maklera. Wtedy również zdecydował się na to, ażeby zająć się aktorstwem. Adam Rodriguez nie należy do aktorów szczególnie znanych, kojarzony jest przede wszystkim z telewizyjnymi serialami, poza tym występuje w wideoklipach. Brendan Fehr naprawdę nazywa się Brendan Jacob Joel Fehr. W amerykańskim serialu zatytułowanym „Roswell: W kręgu tajemnic” wcielił się w postać Michaela Guerina, kosmity będącego zastępcą Maxa Evansa. Aktor ten jest Kanadyjczykiem. Przyszedł na świat w miejscowości New Westminster przed trzydziestoma dwoma laty. W jego żyłach płynie krew niemiecka oraz norweska. Pochodzi z rozbitej rodziny, liczył sobie sześć lat, kiedy jego rodzice rozstali się. Ma trzy siostry – przy czym jedna z nich jest siostrą przyrodnią. O aktorstwie początkowo w ogóle nie myślał. Prędzej widział siebie w roli księgowego lub nauczyciela aniżeli aktora. Był słuchaczem Mennonite Brethren Collegiate Institute. Aby w czasie nauki zarobić na swoje utrzymanie, pracował w charakterze modela. Szybko został zauważony, w związku z czym trafił do telewizji. Jego filmografia nie jest bogata, znany jest głównie z powyższego serialu.
„Prawdziwe kobiety” to dwugodzinny film nakręcony na potrzeby telewizyjne przed dwunastoma laty. Produkcja został wyreżyserowana przez Karen Arthur, scenariusz natomiast napisał nie żyjący już Christopher Lofton na podstawie powieści autorstwa Janice Woods Windle pod tym samym tytułem. Oprócz Angeliny Jolie na ekranie można było zobaczyć takich aktorów jak między innymi Michael York, Dana Delany, Annabeth Gish oraz Jeffrey Nordling. Akcja tej wzruszającej opowieści toczy się w Ameryce w dziewiętnastym stuleciu. Kraj jest rozdarty wojną domową pomiędzy Południem a Północą. Głównymi bohaterkami są Georgia (w tej roli Jolie) oraz Euphemia. Znają się od dzieciństwa, jednakże kiedy były dziewczynkami, los je rozdzielił. Dorastały w zupełnie odmiennych, różniących się od siebie środowiskach. Spotykają się ponownie już jako dorosłe kobiety wiele lodów muszą przełamać, by ich przyjaźń na nowo odżyła. Zanim Angelina Jolie zdecydowała się zagrać w filmie zatytułowanym „Lara Croft: Tomb Raider”, jej nazwisko było znane. Jednakże dopiero przeniesienie na kinowy ekran jednej z najsłynniejszych gier komputerowych świata stało się dla aktorki prawdziwym przełomem w karierze. O wartości samej ekranizacji „Tomb Raidera” można by długo dyskutować, bo film jest dość przeciętny i grze do pięt nie dorasta, to walory samej Angeliny były niepodważalne. Ciężko wyobrazić sobie lepszą Larę Croft, powyższy film powstał osiem lat temu. Wyreżyserował go Simon West, on także – wspólnie z dwoma innymi osobami – napisał scenariusz. Angelinie na planie partnerowali między innymi Daniel Craig (późniejszy James Bond), Jon Voight (prywatnie ojciec Jolie), Leslie Philips, Chris Barrie oraz Iain Glen. Akcja filmu zaczyna się, kiedy Lara znajduje w rodzinnych pamiątkach stary zegar dający możliwość podróżowania w czasie. „Sky Kapitan i świat jutra” to produkcja licząca sobie pięć lat. Wyreżyserował ją Kerry Conran, on również napisał do niej scenariusz. Angelinie Jolie partnerowali na planie między innymi Jude Law, Gwyneth Paltrow, Giovanni Ribisi, Michael Gambon (znany nade wszystko jako Albus Dumbledore z serii filmów o Harrym Potterze) oraz Ling Bai. Nie jest to jakaś wybitna produkcja filmowa, aczkolwiek nie zaszkodzi ją obejrzeć. To przygodowy obraz opowiadający historię zaginięcia kilku naukowców. Na pierwszy rzut oka, nic tych ludzi ze sobą nie łączy. Inne zdanie ma na ten temat pewna wścibska dziennikarka. Razem z dwójką przyjaciół podejmuje w tejże sprawie śledztwo na własną rękę. Czasu nie ma zbyt dużo, ponieważ światu coraz bardziej zagrażają roboty. Odpowiedzialny za to jest naukowiec nazwiskiem Totenkopf – trzeba go powstrzymać. Powyższa trójka może liczyć na pomoc jeszcze kilku innych osób.
„Pieskie popołudnie” to bezapelacyjnie jedna z najlepszych pozycji w filmowym dorobku Ala Pacino. Film jest bardzo dobry – dowodem na to może być chociażby grad nagród, jaki na niego spadł. Znalazło się pośród nich sześć nominacji do Oscara, spośród których ta w kategorii najlepszego scenariusza zamieniła się w statuetkę. Jedną z nominacji otrzymał Pacino. Film powstał w połowie lat siedemdziesiątych minionego stulecia. Za jego rezyserię odpowiedzialny był Sidney Lumet, scenariusz napisał Frank Pierson. Partnerami Ala Pacino na planie byli między innymi John Cazale oraz Chris Sarandon. Przedstawiona tutaj opowieść oparta jest na wydarzeniach, które miały miejsce naprawdę. Akcja rozgrywa się na początku lat siedemdziesiątych w Nowym Jorku. Główny bohater Sonny ze swym kolegą napada na bank. Chce w ten sposób pozyskać pieniądze potrzebne jego partnerowi na poddanie się operacji zmieniającej płeć. „Serpico” był drugim bardzo ważnym – po nakręconym rok wcześniej „Ojcu chrzestnym” – filmem w karierze Ala Paciono. Przyniósł mu nominację do Oscara (dodatkowo obraz był nominowany do tej statuetki jeszcze za scenariusz). Jest to produkcja licząca dzisiaj trzydzieści sześć lat. Wyreżyserował ja Sidney Lumet, natomiast autorami scenariusza byli Norman Wexler oraz Waldo Salt. Obok Pacino wystąpili tu też F. Murray Abraham, Tony Roberts oraz Kenneth McMillan. Film został oparty na autentycznych wydarzeniach, jakie przytrafiły się pracującemu w nowojorskiej policji Francowi Serpico. W jego postać wcielił się właśnie Pacino. Jest on świeżo upieczonym absolwentem policyjnej szkoły, która ukończył ze znakomitymi wynikami. Na temat pracy w policji ma pewne wyobrażenia, które zostają brutalnie skonfrontowane z rzeczywistością. Serpico podejmuje się bardzo trudnej walki z korupcją w swoim środowisku. „Zapach kobiety” to znakomity film, który został uhonorowany rozlicznymi nagrodami i wyróżnieniami. Spośród najważniejszych z nich wymienić należy cztery nominacje do Oscara – jedna z nich zakończyła się przyznaniem statuetki. Powędrowała ona w ręce Ala Pacino za najlepszą męską rolę pierwszoplanową. Obraz został nakręcony dwanaście lat temu. Wyreżyserował go Martin Brest, scenariusz natomiast napisał Bo Goldman. Oprócz Pacino można na ekranie zobaczyć takich aktorów jak Chris O’Donnell, James Rebhorn, Gabrielle Anwar i innych. Pacino wcielił się tutaj w postać Franka Slade’a. jest on emerytowanym wojskowym, a przy okazji niewidomym, zgorzkniałym człowiekiem, który nie potrafi sam przed sobą przyznać się do swojego kalectwa. Rekompensuje to sobie poprzez bycie – mówiąc delikatnie – nieuprzejmym dla otoczenie i budowanie wokół siebie muru. Sposób jego myślenia zmienia się po jednym weekendzie.