Popularność filmowej sagi o ,,Obcym” jak również podobna do niej saga o ,,Predatorze” – obcej formie życia obdarzonej niezwykłą inteligencją i techniką sprawiły, że postanowiono ,,zmieścić” obie postaci w jednym filmie, w którym będą mogły się ze sobą zmierzyć. Akcja filmu toczy się na Ziemi, na wysepce koło Antarktydy, gdzie wielka korporacja Weyland wysyła rzesze pracowników do zbadania tajemniczych znaków w tutejszych świątyniach. Okazuje się, że w to samo miejsce podróżuje także grupa młodych Predatorów, którzy mają za zadanie w dowód swej dojrzałości zabić czających się tam Obcych i zdobyć trofea w postaci ich głów. Zadanie jednak okazuje się niezwykle trudne, więc aby pokonać Obcych Predatorzy sprzymierzają się z ludźmi. Heroiczna walka gatunków okraszona wieloma ofiarami wśród ludzi i Predatorów przynosi jednak skutek – Obcych wraz z królową udaje się zabić, jednak nikt nie wie o tym, że w ciele jednego z Predatorów zabranych przez towarzyszy na statek kryje się zarodek Obcego – z racji swego nosiciela jeszcze bardziej groźnego niż dotychczas Kapsuła Replay zostaje przechwycona przez statek wojskowy. Dowódcy nie wierzą w historie o Obcym do momentu, w którym okazuje się że na feralnym księżycu Acheront -siedzibie potworów znajduje się kolonia ludzi, z którą właśnie stracono kontakt. Replay wraz ze specjalnym oddziałem Marines rusza na ratunek. Na miejscu okazuje się, że wszyscy kolonizatorzy (poza jedną dziewczynką o imieniu Newt) nie żyją, a na planecie znajduje się siedlisko znanych Replay ,,Obcych”. Marines barykadują się w jednym kompleksie, jednak bestie dostają się do środka zabijając część żołnierzy. Pozostali przy życiu ruszają w kierunku lądowiska gdzie ostatnim dostępnym statkiem chcą uciec z tego miejsca. Po drodze giną kolejni marines, a Newt wpada wprost do gniazda Obcych. Zrozpaczona Replay rusza jej na ratunek, napotykając u celu na królową bestii. W ostatniej chwili Bishop – android załogi ratuje Replay i pozostałego przy życiu żołnierza Hicksa zabierając ich na pokład statku. Cała kolonia eksploduje, zabijając także potwory. Jednak na statku okazuje się, że wraz z Replay na pokład dostała się także królowa Obcych. Replay po heroicznej walce z użyciem ogromnej ładowarki wyrzuca potwora w przestrzeń kosmiczną. Saga o tym jakże specyficznym potworze stała się nie tylko wielkim hitem kinowym, ale i wyznacznikiem w dalszym sposobie tworzenia filmów science-fiction naznaczając nowe horyzonty w podejściu do tego gatunku. Wszak wystarczy przytoczyć fakt, że postać ,,Obcego” jest najbardziej rozpoznawalną i utożsamianą z samym filmem w historii kina! Wielka popularność kosmicznej bestii sprawiła, że kręcono kolejne części przeboju kina grozy, w którym Ellen Replay po raz kolejny stawiała czoła tajemniczym bestiom. Sukces pierwszych trzech części zmusił twórców filmu do próby podjęcia kontynuacji cyklu. Stąd miedzy innymi pojawiła się nieplanowana wcześniej czwarta część ,,Obcego” – jednak cieszyła się nieco mniejszą popularnością niż pozostałe. Szczytem ,,przekombinowania” było nakręcenie filmów z Obcym i Predatorem – nie mniej popularnym w świecie science fiction potworem. Niestety widać było, że twórcom zabrakło pomysłu na dalsze przeciągniecie losów obu bestii w jednym filmie, dlatego też mimo dużej promocji i zainteresowania widzów, nie odniosły już one większych sukcesów.
Tagi: filmy, korporacja, obcy, okaz, predator, saga, trudny, wysepka, Ziemia
„Numer 23″ to jeden z tych nielicznych raczej filmów, w których można podziwiać Jima Carreya w roli zupełnie poważnej. Jest to film sprzed dwóch lat. Wyreżyserował go Joel Schumacher, za scenariusz natomiast odpowiedzialny był Fernley Philips. U boku Carreya na planie zaprezentowali się między innymi Virginia Madsen, Rhona Mitra, Danny Huston oraz Logan Lerman. Przyznać uczciwie należy, iż jest to bardzo interesująca produkcja, z ciekawym pomysłem – mogłaby być jednakże trochę bardziej dopracowana, o innym zakończeniu. Jest to opowieść o pewnym mężczyźnie, który z pozoru wiedzie bardzo szczęśliwe życie. Ma wspaniałego syna i mądra, piękną żonę. Wszystko zmienia się za sprawą pewnej ksiązki, która otrzymuje w urodzinowym prezencie od małżonki. Książka nosi taki sam tytuł, jak i cały film. Bohater tej powieści ma obsesję na punkcie tytułowej liczby. Obsesja dopada również i bohatera filmu. „Telemaniak” to kolejna bardzo znana pozycja w filmografii Jima Carreya, ale produkcja raczej przeciętna. Powstała trzynaście lat temu, a wyreżyserował ją Ben Stiller (który także pojawił się na ekranie w jednej z głównych ról). Scenariusz do tego filmu napisał natomiast Lou Holtz Jr. Z Carreyem wystąpili między innymi Matthew Broderick, George Segal, Eric Roberts oraz Jack Black. Jest to o powieść o pewnym młodym mężczyźnie pracującym na co dzień w charakterze architekta. Zmienia miejsce zamieszkania i wprowadza się do swoich nowych czterech kątów. Jak każdy szanujący się Amerykanin, musi oczywiście posiadać kablówkę w domu. I tak oto pojawia się w jego progu instalator kablowej telewizji (w tej roli Carrey), który uznaje, iż architekt w sama raz nadaje się na jego najlepszego przyjaciela. Początkowo wszystko wygląda normalnie, ale w miarę upływu czasu życie architekta zamienia się w koszmar. „Truman Show” to znakomity film uhonorowany wieloma nagrodami i wyróżnieniami, pośród których niewątpliwie najważniejsze są trzy nominacje do prestiżowego Oscara. Film powstał jedenaście lat temu. Wyreżyserował go Peter Weir, zaś scenariusz napisał Andrew Niccol. Główna rolę w tym filmie zagrał Jim Carrey, a partnerowali mu na planie między innymi Ed Harris, Laura Linney, Noah Emmerich, Natascha McElhone oraz Holland Taylor. Bohaterem tej opowieści jest Truman Burbank. Ma trzydzieści lat, pracuje jako agent ubezpieczeniowy, ma cudowna rodzinę. Wiedzie spokojny, zupełnie przeciętny żywot w niedużym miasteczku. Wszystko było zupełnie w porządku, gdyby nie fakt, iż Truman czuje się obserwowany. Jak się okazuje, ma całkowitą rację. Pewnego dnia prawda wychodzi na jaw. Otóż wszystko to, co go otacza, rodziny nie wyłączając, to jedna wielka mistyfikacja. On jest zaś gwiazdą show, o czym nie ma pojęcia.
Drugoplanowa rola w filmie zatytułowanym „Dick Tracey” przyniosła Alowi Pacino nominację do Oscara. Ogólnie rzecz biorąc, obraz zdobył łącznie siedem nominacji do tej prestiżowej nagrody, spośród których trzy zamieniły się w statuetki. Produkcja powstała dziewiętnaście lat temu, a wyreżyserował ją Warren Beatty, który również wcielił się w tytułową postać oraz we współpracy z trzema innymi osobami napisał scenariusz. Oprócz niego i Pacino na ekranie zaprezentowali się też dla przykładu Madonna, Charlie Korsmo, William Forsythe oraz Glenne Headly. Film ten stanowi ekranizację bardzo popularnych amerykańskich komiksów. Ich głównym bohaterem jest pracujący w policji znakomity detektyw Dick Tracey. Tym razem przychodzi mu stanąć w oko w oko z nowym szefem światka przestępczego (w tej roli Pacino), który panoszy się w mieście coraz bardziej, zaś walka z nim stanowi naprawdę nie lada wyznanie. Al Pacino zagrał we wszystkich trzech częściach „Ojca chrzestnego” – za udział w pierwszych dwóch został wyróżniony nominacjami do Oscara. Pierwszy obraz z tej serii powstał przed trzydziestoma siedmioma laty i był trzecim z kolei występem kinowym Pacino. Film ten obsypany został gradem nagród. Nie zabrakło pośród nich aż jedenastu nominacji do Oscara – jedynie trzy z nich zakończyły się przyznaniem statuetki. Film został wyreżyserowany przez Francisa Forda Coppolę, on także napisał scenariusz wspólnie z Mario Puzo na podstawie powieści Puzo o tym samym tytule. Produkcja ta stanowi klasykę światowego kina i jest zaliczana do grona najlepszych filmów wszechczasów. Jest to opowieść o mafijnej rodzinie Corleone, na czele której stoi Vito (wspaniała, nagrodzona Oscarem rola Marlona Brando). Okolicznościami, w jakich widz poznaje członków tej familii jest ślub Connie Corleone z Carlem Rizzim.