„Prawdziwe kobiety” to dwugodzinny film nakręcony na potrzeby telewizyjne przed dwunastoma laty. Produkcja został wyreżyserowana przez Karen Arthur, scenariusz natomiast napisał nie żyjący już Christopher Lofton na podstawie powieści autorstwa Janice Woods Windle pod tym samym tytułem. Oprócz Angeliny Jolie na ekranie można było zobaczyć takich aktorów jak między innymi Michael York, Dana Delany, Annabeth Gish oraz Jeffrey Nordling. Akcja tej wzruszającej opowieści toczy się w Ameryce w dziewiętnastym stuleciu. Kraj jest rozdarty wojną domową pomiędzy Południem a Północą. Głównymi bohaterkami są Georgia (w tej roli Jolie) oraz Euphemia. Znają się od dzieciństwa, jednakże kiedy były dziewczynkami, los je rozdzielił. Dorastały w zupełnie odmiennych, różniących się od siebie środowiskach. Spotykają się ponownie już jako dorosłe kobiety wiele lodów muszą przełamać, by ich przyjaźń na nowo odżyła. Zanim Angelina Jolie zdecydowała się zagrać w filmie zatytułowanym „Lara Croft: Tomb Raider”, jej nazwisko było znane. Jednakże dopiero przeniesienie na kinowy ekran jednej z najsłynniejszych gier komputerowych świata stało się dla aktorki prawdziwym przełomem w karierze. O wartości samej ekranizacji „Tomb Raidera” można by długo dyskutować, bo film jest dość przeciętny i grze do pięt nie dorasta, to walory samej Angeliny były niepodważalne. Ciężko wyobrazić sobie lepszą Larę Croft, powyższy film powstał osiem lat temu. Wyreżyserował go Simon West, on także – wspólnie z dwoma innymi osobami – napisał scenariusz. Angelinie na planie partnerowali między innymi Daniel Craig (późniejszy James Bond), Jon Voight (prywatnie ojciec Jolie), Leslie Philips, Chris Barrie oraz Iain Glen. Akcja filmu zaczyna się, kiedy Lara znajduje w rodzinnych pamiątkach stary zegar dający możliwość podróżowania w czasie. „Sky Kapitan i świat jutra” to produkcja licząca sobie pięć lat. Wyreżyserował ją Kerry Conran, on również napisał do niej scenariusz. Angelinie Jolie partnerowali na planie między innymi Jude Law, Gwyneth Paltrow, Giovanni Ribisi, Michael Gambon (znany nade wszystko jako Albus Dumbledore z serii filmów o Harrym Potterze) oraz Ling Bai. Nie jest to jakaś wybitna produkcja filmowa, aczkolwiek nie zaszkodzi ją obejrzeć. To przygodowy obraz opowiadający historię zaginięcia kilku naukowców. Na pierwszy rzut oka, nic tych ludzi ze sobą nie łączy. Inne zdanie ma na ten temat pewna wścibska dziennikarka. Razem z dwójką przyjaciół podejmuje w tejże sprawie śledztwo na własną rękę. Czasu nie ma zbyt dużo, ponieważ światu coraz bardziej zagrażają roboty. Odpowiedzialny za to jest naukowiec nazwiskiem Totenkopf – trzeba go powstrzymać. Powyższa trójka może liczyć na pomoc jeszcze kilku innych osób.
Tagi: Angelina, dziewczyna, ekran, Jolie, Lofton, opowieść, podział, potrzeba, TV, życie
Na samym początku filmu krótko przedstawiona jest historia Jedynego Pierścienia, który wiele lat później znajduje Bilbo, wuj Froda. Frodo otrzymuje pierścień w spadku i podejmuje się na prośbę czarodzieja Gandalfa zniszczyć ten pierścień w wielkim wulkanie znajdującym się w krainie pana pierścienia. Po wielu przygodach jakie napotkały Froda dociera on do miasta elfów – Rovendell. Po dłuższym wypoczynku zostaje zwołana narada, na której decydują się na wysłanie małej drużyny aby zniszczyć pierścień. Przebywając góry Mgliste ginie Gandalf; przewodnikiem zostaje Aragorn, potomek starodawnych królów Numenoru. Pod jego przewodnictwem docierają do Lothlorien, wielkiego miasta elfów leśnych. Drużyna znów może zyskać chwilę odpoczynku. Przed wyruszeniem z Lothlorien od władców tej krainy członkowie drużyny dostaję dary aby pomogły im w tej niebezpiecznej wyprawie. W trakcie dalszej podróży pierścień wywiera zły wpływ na Boromira, jednego z ludzi a zarazem członka Drużyny. Na wzgórzy zwanym Amon Hen dochodzi do starcia pomiędzy Boromirem o Frodem o pierścień. Fordowi udaje się uciec i wraz z współplemieńcem Samem wyruszają w dalszą drogę. W tym czasie reszta drużyny toczy bój z Urukami. Ginie Boromir, dwaj pozostali współplemieńcy Froda zostają uprowadzeni przez Uruki. Pozostali czyli Aragorn, Legolas i Gimli ruszają pomóc dwóch porwanym hobbitom. Film ten różni się dość od ksiązki. Na początku ukazane jest nam jak Frodo i Sam, którzy wędrują dalej zgodnie z celem wyprawy spotykają tajemniczego Golluma, który zostaje ich przewodnikiem. Porwani hobbiści szukani są przez Aragorna, Legolasa i Gimlego. Dzięki wojownikom Rohanu udaje im się uciec to tajemniczego lasu Fangorn, gdzie spotykają odrodzonego Gandalfa. Stał się potężniejszy. Po dotarciu śladem hobbitów nad las trójki towarszysy hobbitów im też ujawnia się Gandalf. Informuje ich, że hobbici są pod opieką Enta. Wyruszają z Gandalfem na dwór króla Rohanu aby uzdrowić go i przygotować Rohan do wojny z Isengardem. Dochodzi do bitwy pod Helmowym Jarem, wielka fortecą Rohanu. Udaje im się zwyciężyć. W tym czasie Frodo i Sam docierają do pięknej krainy Ithilien, gdzie pojmani zostają prze Gondorskich Strażników pod dowództwem Faramira, który jest bratem Boromira. Mądrze czyniąc Faramir pozwala im dalej wędrować. Tu kończy się druga część filmowej trylogii. Kontynuacja nosi nazwę Powrót Króla. Film został nagrodzony 11 oscarami. Opowiada o ostatecznej walce Wolnych Ludów Śródziemia z wojskami pana Pierścienia. Po zwycięskiej Bitwie o Helmowy Jar Gandalf, Legolas, Aragorn, Gimli, Theoden i Eomer udają się do Isengardu na rozmowę z Sarumanem. Potem udają się do stolicy Rohanu Edoras czekając na ruchy nieprzyjaciela. Pierwszej nocy Pippin spogląda w palantir i dostrzega w nim fragment planu Saurona. Jest nim atak na Minas Tirith, stolicę Gondoru i ludzi. Gandalf wraz z Pippinem wyruszają najszybciej jak się da do Minas Tirith przygotować miasto do wojny, Aragorn, Legolas i Gimli wyruszają na Ścieżkę Umarłcyh aby wraz z Aragornem wezwać armię Umarłych, która pomogłaby w walce z wojskami Saurona. W tym czasie Theoden i Eomer wiodą Rohirrimów do Minas Tirith. Dochodzi do wielkiej bitwy, którą wygrywają Wolne Ludy Śródziemia. W tym samym czasie Frodo i Sam kontynuują podróż mającą na celu zniszczenie piersścienia. Na drodze stoi im armia Saurona. Aragorn wpada na plan ataku na Czarną Bramę aby misja zniszczenia pierścienia mogła zakończyc powodzeniem. Tak się też dzieje. Pierścień zostaje zniszczony, Sauron unicestwiony a Śródziemie znów cieszy się pokojem.
„Jestem na tak” to najnowsza produkcja z udziałem Jima Carreya. Na ekrany kin weszło pod koniec grudnia ubiegłego roku. jest to film wyreżyserowany przez Peyona Reeda, natomiast nad scenariuszem do niego pracowały cztery osoby. Carreyowi partnerowali na planie między innymi Zooey Deschanel, Bradley Cooper, John Michael Higgins oraz Danny Masterson. Grany przez Carreya bohater ma na imię Carl. Jego zycie trudno nazwać szczęśliwy, nie może wciąż dojść do siebie po rozwodzie, chociaż od rozstania z żoną minęło już kilka lat. Carl wyznaje zasadę, że najlepiej czuje się we własnym towarzystwie, wobec czego niczym ognia unika jakichkolwiek zobowiązań – nawet wobec przyjaciół. Nie chce się w cokolwiek angażować i słynie z tego, że na wszystko ma wymówkę i że zawsze jest na „nie”. Wszystko się zmienia, kiedy przypadkiem spotyka dawnego znajomego, który zabiera go na spotkanie z pewnym człowiekiem. „Maska” to komedia, która z Jima Carreya uczyniła prawdziwą gwiazdę. Film powstał piętnaście lat temu. Za jego reżyserię odpowiedzialny był Chuck Russell, scenariusz natomiast napisał Mike Werb. Oprócz Carreya w filmie wystąpili między innymi Peter Riegert, Peter Greene, Cameron Diaz oraz Amy Yasbeck. Grany przez aktora bohater to Stanley Ipkiss. Jest on szeregowym pracownikiem pewnego banku. W życiu nie wiedzie mu się najlepiej, ponieważ jest strasznie nieśmiały, niezaradny, uchodzi za klasycznego fajtłapę. Nie udaje mu się nawet wejść na imprezę, na którą ktoś inny go zaprosił, bo ochroniarze go wyrzucają. Nie bardzo wiedząc, co wówczas ze sobą począć, wybiera się na spacer nad morze. Tam dokonuje znaleziska, które – jak się potem okaże – zmieni jego życie o sto osiemdziesiąt stopni. Znaleziskiem jest zielona maska po nałożeniu której bohater staje się zupełnie odmienionym człowiekiem.
„Pieskie popołudnie” to bezapelacyjnie jedna z najlepszych pozycji w filmowym dorobku Ala Pacino. Film jest bardzo dobry – dowodem na to może być chociażby grad nagród, jaki na niego spadł. Znalazło się pośród nich sześć nominacji do Oscara, spośród których ta w kategorii najlepszego scenariusza zamieniła się w statuetkę. Jedną z nominacji otrzymał Pacino. Film powstał w połowie lat siedemdziesiątych minionego stulecia. Za jego rezyserię odpowiedzialny był Sidney Lumet, scenariusz napisał Frank Pierson. Partnerami Ala Pacino na planie byli między innymi John Cazale oraz Chris Sarandon. Przedstawiona tutaj opowieść oparta jest na wydarzeniach, które miały miejsce naprawdę. Akcja rozgrywa się na początku lat siedemdziesiątych w Nowym Jorku. Główny bohater Sonny ze swym kolegą napada na bank. Chce w ten sposób pozyskać pieniądze potrzebne jego partnerowi na poddanie się operacji zmieniającej płeć. „Serpico” był drugim bardzo ważnym – po nakręconym rok wcześniej „Ojcu chrzestnym” – filmem w karierze Ala Paciono. Przyniósł mu nominację do Oscara (dodatkowo obraz był nominowany do tej statuetki jeszcze za scenariusz). Jest to produkcja licząca dzisiaj trzydzieści sześć lat. Wyreżyserował ja Sidney Lumet, natomiast autorami scenariusza byli Norman Wexler oraz Waldo Salt. Obok Pacino wystąpili tu też F. Murray Abraham, Tony Roberts oraz Kenneth McMillan. Film został oparty na autentycznych wydarzeniach, jakie przytrafiły się pracującemu w nowojorskiej policji Francowi Serpico. W jego postać wcielił się właśnie Pacino. Jest on świeżo upieczonym absolwentem policyjnej szkoły, która ukończył ze znakomitymi wynikami. Na temat pracy w policji ma pewne wyobrażenia, które zostają brutalnie skonfrontowane z rzeczywistością. Serpico podejmuje się bardzo trudnej walki z korupcją w swoim środowisku. „Zapach kobiety” to znakomity film, który został uhonorowany rozlicznymi nagrodami i wyróżnieniami. Spośród najważniejszych z nich wymienić należy cztery nominacje do Oscara – jedna z nich zakończyła się przyznaniem statuetki. Powędrowała ona w ręce Ala Pacino za najlepszą męską rolę pierwszoplanową. Obraz został nakręcony dwanaście lat temu. Wyreżyserował go Martin Brest, scenariusz natomiast napisał Bo Goldman. Oprócz Pacino można na ekranie zobaczyć takich aktorów jak Chris O’Donnell, James Rebhorn, Gabrielle Anwar i innych. Pacino wcielił się tutaj w postać Franka Slade’a. jest on emerytowanym wojskowym, a przy okazji niewidomym, zgorzkniałym człowiekiem, który nie potrafi sam przed sobą przyznać się do swojego kalectwa. Rekompensuje to sobie poprzez bycie – mówiąc delikatnie – nieuprzejmym dla otoczenie i budowanie wokół siebie muru. Sposób jego myślenia zmienia się po jednym weekendzie.